نصب پکیج دیواری گازی: راهنمای کامل با تمام جزئیات فنی

نصب پکیج دیواری گازی یک فرآیند فنی و دقیق است که باید با رعایت استانداردها و نکات ایمنی انجام شود. این فرآیند به طور خلاصه شامل مراحل اصلی زیر هست:

1. آماده سازی محل و دریافت مجوزهای لازم از سازمان های مربوطه.
2. نصب پکیج روی دیوار با استفاده از براکت های مخصوص و تراز کردن دقیق آن.
3. اتصال لوله های مدار گرمایش (رفت و برگشت رادیاتورها).
4. اتصال به لوله کشی آب سرد ورودی و آب گرم مصرفی.
5. اتصال دستگاه به لوله گاز (این مرحله باید حتما توسط متخصص مجاز انجام شود).
6. نصب و راه اندازی سیستم خروج دود و محصولات احتراق (دودکش).
7. اتصال به شبکه برق و آماده سازی برای راه اندازی اولیه.

اگه فکر میکنید کار تمومه، سخت در اشتباهید. تو این مقاله قراره ریز به ریز این مراحل رو با جزئیات و نکات تجربی که هیچ استادی بهتون نمیگه، باز کنیم.

پکیج دیواری اصلا چطور کار میکنه؟ یه نگاه سریع

خب قبل از اینکه آچار به دست بشیم، بد نیست بدونیم این جعبه جادویی چطور خونه رو گرم میکنه. پکیج دیواری یه دستگاه جمع و جور با توان معمولا تا ۴۲ کیلووات هست. یه جورایی یه موتورخونه کامله تو یه فضای کوچیک. اجزای اصلیش اینا هستن:

• مشعل گازی: گاز رو به محفظه احتراق میرسونه و آتیش رو روشن میکنه. مدل های جدیدتر مدولار هستن یعنی شعله رو کم و زیاد میکنن تا دما ثابت بمونه.
• مبدل حرارتی: لوله های مسی که آب توش میچرخه و با حرارت شعله داغ میشه.
• منبع انبساط: وقتی آب گرم میشه حجمش زیاد میشه، این قطعه اون حجم اضافه رو میگیره.
• پمپ سیرکولاتور: آب گرم رو تو لوله های رادیاتور به گردش درمیاره.
• برد الکترونیکی و اتوماسیون: مغز دستگاه که همه چیز رو کنترل میکنه.
• فن (فقط در مدل های توربو): دود رو به زور میده بیرون.
• سیستم های ایمنی: کلی سنسور که تو شرایط خطرناک دستگاه رو خاموش میکنن.

مدل های امروزی حتی سیستم عیب یابی خودکار دارن و کد خطا رو روی نمایشگر نشون میدن.

همونطور که تو تصویر میبینید، این یک نمودار از پکیج دو مبدله با محفظه احتراق بسته هست.

انواع پکیج دیواری، کدوم به کار شما میاد؟

پکیج ها از نظر کارکرد و نحوه احتراق چند مدل دارن. دونستن اینا برای نصب مهمه.

گروه ۱: دستگاه های با محفظه احتراق باز

اینا بهشون میگن پکیج های اتمسفریک یا بدون فن. اکسیژن لازم برای سوختن رو از هوای همون اتاقی که توش نصب شدن میگیرن. برای همین، حتما حتما باید به یه دودکش سنتی ساختمانی وصل بشن و تهویه هوای خیلی خوبی هم داشته باشن. بهترین جا برای نصب این پکیجها یه اتاق جدا مثل موتورخونه یا انباری هست. به خاطر قیمت کمتر و اینکه به برق فن وابسته نیستن هنوز طرفدار دارن.

گروه ۲: دستگاه های با محفظه احتراق بسته (فن دار)

اینا بهشون میگن مدل های توربو. هوای مورد نیازشون رو از بیرون ساختمان میگیرن، نه از داخل. چطوری؟ با یه دودکش مخصوص به اسم کواکسیال. این دودکش از دو تا لوله تو در تو تشکیل شده. از لوله داخلی دود میره بیرون, از فضای بین دو لوله هوای تازه میاد داخل. مشخصه که اینا دیگه هوای خونه رو آلوده نمیکنن و حتی میشه تو آشپزخونه یا بالکن نصبشون کرد. البته نصب دودکش کواکسیال یه کم پیچیدده تر و گرونتر از دودکش معمولیه.

واقعا خودم میتونم پکیج رو نصب کنم؟ (سوال همیشگی)

اگه دست به آچار باشید و کمی فنی، نصب فیزیکی پکیج های ساده تر، مثل اتصال به سیستم گرمایش و آب، کار شدنی ای هست. اما. یه "اما"ی بزرگ وجود داره. اولا بعضی از شرکت های سازنده تو دفترچه راهنما قید کردن که نصب فقط باید توسط سرویسکار مجاز انجام بشه. اگه خودتون نصب کنید و دستگاه به مشکل بخوره، گارانتی دیگه مسئوولیتی قبول نمیکنه. دوما و مهم تر از همه، اتصال دستگاه به لوله گاز شوخی بردار نیست. این کار فقط و فقط باید توسط یه متخصص که مجوز داره انجام بشه. حتی اگه خودتون همه کارا رو بکنید، باز هم نماینده شرکت گاز باید بیاد و اتصالات رو تایید و دستگاه رو برای اولین بار راه اندازی کنه. وگرنه جریمه های سنگینی در انتظارتونه. پس چه نتیجه ای میگیریم ؟ شما میتونید کار های لوله کشی آب و نصب فیزیکی رو انجام بدید، ولی کار گاز و راه اندازی نهایی رو بسپارید به کاردانش.

از کجا باید شروع کرد؟

اول از همه، باید برید دنبال کارای اداری و مجوزها. اول باید درخواست گازکشی بدید. بعد از اینکه تایید شد و کنتور نصب شد، باید یه پروژه اتصال تجهیزات تهیه کنید. این پروژه شامل نقشه لوله کشی گاز از پکیج تا نقطه اتصال به لوله اصلی و همه شرایط نصب هست. این پروژه رو باید شرکت گاز تایید کنه. همراه با پروژه، باید مدارک خود پکیج (گواهی استاندارد، برگه مشخصات فنی و ...) رو هم تحویل بدید. فقط بعد از اینکه پروژه تایید شد، میتونید نصب رو شروع کنید. .

محل نصب پکیج باید چه شرایطی داشته باشه؟ (اینجارو با دقت بخون)

تجهیزات گازی جزو وسایل پرخطر حساب میشن. پس اتاقی که توش نصب میشن باید یه سری استاندارد ها رو داشته باشه. اول اینکه باید نور طبیعی داشته باشه. به ازای هر متر مکعب از حجم اتاق، باید حداقل ۰.۰۳ متر مربع پنجره (فقط شیشه) وجود داشته باشه. پنجره هم باید بازشو باشه. شرط بعدی، وجود تهویه مناسب هست که بتونه حجم هوای اتاق رو در یک ساعت، ۳ بار عوض کنه. این برای اینه که اگه یه موقع نشتی گاز داشتیم، گاز تو محیط جمع نشه. حجم اتاق هم به قدرت پکیج بستگی داره. برای پکیج های تا ۳۰ کیلووات، یه اتاق با حجم ۷.۵ متر مکعب کافیه. برای پکیج های قوی تر (۳۰ تا ۶۰ کیلووات)، حجم اتاق باید حداقل ۱۳.۵ متر مکعب باشه.

رعایت این فاصله ها بر اساس مقررات ملی ساختمان الزامی هست.

تو آپارتمان ها معمولا پکیج رو تو آشپزخونه نصب میکنن. این کار به شرطی مجازه که همه این شرایط رعایت بشه. یه نکته مهم: مجموع توان حرارتی همه وسایل گرمایشی تو آشپزخونه نباید از ۱۵۰ کیلووات بیشتر بشه. دیواری که پکیج روش نصب میشه باید محکم باشه. دیوار کاذب و گچی و اینا به درد نمیخوره. دیوار باید از مصالح نسوز ساخته شده باشه. اگه نبود، باید زیر پکیج یه ورق نسوز نصب کنید. حداقل فاصله دستگاه از دیوارهای کناری و سقف نیم متر و از کف زمین ۰.۸ متر باید باشه.

شروع نصب: مرحله به مرحله ولی یه کم نامنظم

قبل از نصب، پکیج новенький رو از کارتن در بیارید و چک کنید همه چیش سر جاش باشه. با دفترچه راهنما مقایسه کنید. اگه چیزی کم بود، سریع به فروشنده زنگ بزنید. پکیج هم باید سالم و بدون هیچ زدگی و قری باشه. قبل از شروع کار، حتما لوله های داخل پکیج رو با آب بشورید. ممکنه تو کارخونه یا حمل و نقل، آشغال ریزه توش رفته باشه.

مرحله ۱: آماده کردن دیوار و نصب براکت

برای نصب پکیج از یه براکت یا شابلون مخصوص استفاده میشه که معمولا تو خود کارتن دستگاه هست. با استفاده از پیچ های محکم و مناسب با جنس دیوار، براکت رو به دیوار وصل کنید. خیلی مهمه که براکت کاملا تراز باشه. وگرنه پکیج کج وامیسته و تو عملکردش، مخصوصا عملکرد پمپ، اختلال ایجاد می شه. بعد از اینکه براکت محکم شد، پکیج رو روش آویزون کنید.

مرحله ۲: اتصال لوله های گرمایش

بسته به اینکه سیستم گرمایش شما تک لوله ای هست یا دو لوله ای، تعداد لوله هایی که به پکیج وصل میشن فرق میکنه. اول از همه درپوش های پلاستیکی رو از روی لوله های پکیج بردارید. یه نکته خیلی مهم: حتما حتما سر راه لوله برگشت گرمایش (Retu) یه فیلتر صافی نصب کنید. این کار از ورود آشغال و رسوبات داخل رادیاتور ها به داخل پکیج جلوگیری میکنه و عمر پمپ و مبدل رو زیاد میکنه. سر راه لوله های رفت و برگشت هم حتما شیر قطع و وصل بذارید. این کار برای اینه که اگه یه روزی خواستید پکیج رو تعمیر یا تعویض کنید، مجبور نشید آب کل سیستم رو خالی کنید.

مرحله ۳: اتصال به آب شهری

این مرحله هم تقریبا شبیه مرحله قبلیه. فقط قطر لوله ها و شیرآلات فرق میکنه. سر راه لوله آب سرد ورودی به پکیج هم باید یه فیلتر نصب بشه تا از ورود ذرات معلق و رسوبات به داخل مبدل آب گرم مصرفی جلوگیری کنه. وگرنه دستگاه سریع خراب می شود. شیرهایی که برای قطع و وصل آب به پکیج استفاده میکنید، بهتره از نوع اتصال جدا شونده باشن که بهشون میگن "آمریکایی". اینا نصب رو راحت تر میکنن و اگه خراب بشن، تعویضشون خیلی ساده تره. یادتون باشه، لوله های آب سرد سمت چپ مرکز دستگاه هستن و لوله های آب گرم سمت راست.

مرحله ۴: اتصال به گاز (این قسمت رو بسپار به متخصص)

رسیدیم به حساس ترین بخش کار. این کار فقط و فقط باید توسط یه فرد متخصص و دارای مجوز انجام بشه. چون کوچکترین اشتباه میتونه فاجعه به بار بیاره. روی شیری که گاز رو از لوله اصلی قطع میکنه، یه فیلتر مخصوص گاز باید نصب بشه. سر این قطعه اصلا صرفه جویی نکنید. بعد از فیلتر، یه اتصال انعطاف پذیر نصب میشه. حواستون باشه، استفاده از شلنگ های لاستیکی برای این کار مطلقا ممنوعه. چون به مرور زمان خشک میشن و ترک میخورن و باعث نشت گاز میشن. بهترین گزینه، شلنگ های حصیری فلزی یا شلنگ های آکاردئونی استیل هست.

شیلنگ های آکاردئونی استیل بهترین و ایمن ترین انتخاب برای اتصال گاز هستن.

مرحله ۶: نصب دودکش

این پاراگراف با لحنی رسمی تر نوشته می شود. نصب دودکش برای پکیج های دارای محفظه احتراق بسته یا فن دار، به نسبت ساده تر است. برای این دستگاه ها از دودکش های کواکسیال استفاده می گردد. در ساختمان های آپارتمانی، می بایست پکیج به دودکش مشترک ساختمان متصل گردد اما در خانه های ویلایی، دودکش کواکسیال از طریق دیوار به فضای بیرون هدایت میشوود. برای دستگاه هایی که محفظه احتراق باز دارند، اتصال به یک دودکش مجزای ساختمانی الزامی است. لوله رابط باید مقاومت کافی در برابر حرارت و محصولات احتراق داشته باشد. مهم است که قبل از نصب، از باز بودن مسیر دودکش و عدم وجود هرگونه مانع اطمینان حاصل شود.

مرحله ۷: آماده سازی برای اولین استارت

قبل از اینکه استارت آزمایشی رو بزنید، باید سیستم گرمایش رو با آب پر کنید. آب رو خیلی آروم وارد سیستم کنید تا هوای داخل لوله ها و رادیاتورها تا جای ممکن خارج بشه. فشار سیستم رو به حدود ۲ بار برسونید. حالا باید کل سیستم رو برای نشتی چک کنید. همه اتصالات رو با دقت نگاه کنید. هر جا نشتی داشت، باید فورا آب بندی بشه. برای چک کردن نشتی گاز، یه کم کف صابون درست کنید و با یه قلمو روی همه اتصالات گاز بزنید. اگه حباب تشکیل شد، یعنی نشتی دارید و باید سریعا رفعش کنید. و در آخر، راه اندازی اولیه رو فقط و فقط در حضور نماینده شرکت گاز یا سرویسکار مجاز انجام بدید.

این ویدیو الزامات قانونی برای نصب پکیج دیواری گازی رو توضیح میده.

هشدار جدی : کار با گاز به هیچ وجه شوخی بردار نیست. اگه تجربه کافی ندارید، به هیچ عنوان خودتون اقدام به اتصال گاز نکنید. این کار رو حتما به یه متخصص بسپارید، چون ریسک انفجار و آتش سوزی خیلی زیاده و با جون خودتون و خانوادتون بازی میکنید.

این ویدیو هم شماتیک اتصال یه پکیج دیواری رو نشون میده.

نصب پکیج گازی یه کار تخصصیه که ایمنی همه ساکنین خونه به کیفیت انجامش بستگی داره. . برای همین هم هست که شرکت های گاز و سازنده های پکیج انقدر اصرار دارن که این کار رو خودتون انجام ندید. پس حتی اگه یه استادکار ماهر هستید، بهتره این کار رو به متخصصش بسپارید تا هم خیالتون از ایمنی راحت باشه و هم دستگاهتون سال های سال بدون مشکل کار کنه. و اینکه، گاهی اتفاقا هزینه ای که برای یه متخصص میدید، خیلی کمتر از خسارتی هست که یه اشتباه کوچیک میتونه به بار بیاره.